Yamakabharatam/Moola

यमकभारतम् — मूलम्

← Yamakabharatam

ध्यायेत् तं(ध्यायेत्) परमानन्दं यन्माता पतिमयदपरमानन्दम् ।

यस्य करालोलं चक्रं कालः परः स हि कराऽलोऽम् ।

यस्य रमा न मनोगं जगृहे विश्वम्भराऽपि न मनोऽगम् ।

परमेषु यदा तेजः परमेषु चकार वासुदेवोऽजः ।

सोऽजनि देवक्यन्ते यस्मादनुकम्पनावदेव क्यन्ते ।

नीतो वसुदेवेन स्वततेन स गोकुलं सुवसुदेवे न(सवसुदेवेन) ।

ववृधे गोकुसमध्याद्यो(यो) देवो विश्वमद्भुताकुलमध्यात् ।

अधुनोच्छकटं लोली पादाङ्गुष्ठेन वातपेशशकटं लोली ।

मुखलालनलोला तन्मुखगं जगदचष्ट सालनलोलातत् ।

तस्य सुशर्माण्यकरो दरिणो गर्गः सदुक्तिकर्माण्यकरोत् ।

तस्य सखा बलनामा ज्येष्ठो भ्राताऽथ यन्निजाबलना मा ।

तेन हतो वातरयस्तृणचक्रो नाम दितिसुतोऽवातरयः ।

सोऽवनिमध्ये रङ्गन् अरिदरयुग् बालरूपमध्येरं गन् ।

तन्माता कोपमिता तमनुससारात्मवादवाकोपमिता(त्मवाकोपमिता) ।

अथ साऽन्तरिताऽमानं विष्णुं विश्वोद्भवं (तदाऽ)सदान्तरितामानम् ।

चक्रे सोऽर्जुननाशं प्राप्नोति च (त)यत्स्मृतिः सदाऽर्जुनना शम् ।

अथ वृन्दावनवासं गोपाश्चक्रुर्जगत्क्षिताऽवनवासम् ।

अहनद् वत्सतनूकं(वत्सतनुकं) योऽपाल्लोकं स्वयत्नवत्सतनूकम्(वत्सतनुकं) ।

सः विभुः श्रीमानहिके ननर्त यस्य श्रमानमा मा न हि के ।

हत्वा धेनुकमूढं बलात् प्रलम्बं च खेट् सधेनुकमूढम् ।

गिरिणा रक्षाऽपि कृता व्रजस्य तेन स्वरक्षरक्षापिकृता ।

रेमे गोपीष्वरिहा स मन्मथाक्रान्तसुन्दरीपीष्वरिहा।

अथ हतयोर्गलिकेशयोः श्वफल्कजप्रापितः पुरीं गलिकेश्योः ।

मृत्नन्(मृद्गन्) गजमुग्रबलं सबऽलो रङ्गं विवेश सृतिमुग्रबऽम् ।

प्रादात् सान्दीपनये मृतपुत्रं ज्ञानदीपसन्दीपनये(सान्दीपनये) ।

जित्वा मागधराजं तोषितमकरोत् सदात्मयोगधराजम् ।

प्रसभं सगजबलस्य क्षत्रस्योच्चैः समगधराजबलस्य ।

हंसो (डिभि)डिभकश्चपलावमुना संसूदितौ यवनकश्च पला ।

सत्याजाम्बवतीर्या भार्या विन्दाद्या भानुसाम्बवतीर्याः ।

यत्परिवारतयेशा जाता देवा नृपात्मजा रतयेशाः ।

येन हिडिम्बबकाद्या रक्षोधीशा निपातिता बबकाद्याः ।

अथ कृष्णावरणे तान् प्राप्तान् राज्ञोऽशृणोत् सदावरणेतान् ।

तानिन्द्रस्थलवासांश्चक्रे कृष्णः परो(पुरो) निजस्थलवासान् ।

वालिवधानुनयाय प्रणयी सख्यं सुसन्दधे नु नयाय ।

मातुः परिभवहान्यै राज्ञा द्युसदामितश्च परिभवहाऽन्यैः(न्यै) ।

नीतो दिवि देववरै रेमे सत्यासमन्वितोऽदेववरैः ।

सुरतरुमापाऽलिमतात् प्रकाशयञ्छक्तिमात्मनः पाळिमतात् ।

पुरमभियायारिदरी दत्वा भद्रां पृथासुतायारिदरी ।

शिवभक्तप्रवराद्यं पुमान् न सेहे गिरीशविप्रवराद्यम्(गिरिशविप्रवराद्यम्) ।

यस्याज्ञाबलसारैः पार्थैर्दिग्भ्यो हृतं धनं बलसारैः ।

अथ पार्थान् क्रतुराजं प्रापयदमरेट् सरुद्रशक्रतुराजम् ।

निहतौ सौभकरूशौ शीतो भातश्च येन तौ भकरूशौ(भाकरूशौ) ।

असृजज्ज्वरमुग्रतमःक्षयप्रदो लीलयाऽधिवरमुग्रतमः ।

यस्यावेशोरुबलान्न्यहनत् पार्थोऽसुरान् प्रजेशोरुबलान्(त्) ।

यस्यावेशात् स बलः प्रचकर्ष पुरं प्रसह्य वेशात् सबलः ।

यद्बलवान् क्रोधवशान्निनाय नाशं वृकोदरः क्रोधवशान् ।

यद्बलभारवहत्वान्नाचलदुरगादिभिः सुभारवहत्वात्(त्वम्) ।

न हि नहुषोऽलं नहितुं धर्मो द्रौणिस्तथेतरो(रे)ऽलं नहितुम् ।

क्षात्रं धर्मं स्ववता गुरुवृत्त्यै केशवाज्ञया च मं (मे/मलं) स्ववता ।

यद्भक्तप्रवरेण प्रोतः स्वस्मिन् स कीचकः प्रवरेण ।

यद्भक्त्याऽनुगृहीतौ पार्थो भीमश्च गोनृपौ नु गृहीतौ(निगृहीतौ)।

यद्भक्त्याऽमितयाऽलं कृष्णा कार्ये विवेश कृष्णाकार्ये ।

यां स्प्रष्टुमिच्छन्तमजातशत्रुं न्यवारयत् स्वस्थमजातशत्रुम् ।

मनसामनसाऽमनसा मनसा यमनन्तमजस्रमवेदनुया ।

सोऽगाद् दूतमुखेन प्रभुणेदं वर्तते यदूतमुखेन ।

गुरुकर्णनदीजानवधीच्चक्षुर्बलेन जनदीजादी ।

यस्य सुनीतिसहायान्न(सुनीतसहायान्न) रिपून् मेनेऽर्जुनः समेतसहा यान् ।

येन जयद्रथमारः पार्थः(पात्रा) शत्रूनवापतद्रथमारः ।

यद्भरितो भरताभः प्रभुरम्भाभावितोऽभिभरताभः ।

यदनुग्रहिपूर्णत्वाद्(यदनुग्रहपूर्णत्वाद्) भीमः सर्वानरीननहिपूर्णत्वात् ।

कृष्णाभीमाप्ततमः शीर्णं येन स्वकीयहृदयमाप्ततमः ।

भीमविपाटितदेहानदर्शयत्(विपातित/निपातित) स्वानरीन् विपाटितदेहान् ।

अथ हरिणा पीतबलं द्रौणेरस्त्रं महारिणाऽपीतबलम् ।

तस्य च रक्षा सुकृता जनार्दनेनेशशेषकेक्षासुकृता ।

ज्ञानं परमं प्रादाद् भीष्मगतः सृतिविमोक्षचरमं प्रादात् ।

तेनावापि सुजातैर्हरिमेधस्तुरगवर्तनेऽपि(तुरगावर्तनेऽपि) सुजातैः ।

तदनु स (सु)पाण्डुतनूजै रेमे क्ष्मां पालयन् सुपाण्डुतनूजैः ।

सुगतिं (पर)चरमामददान्निजयोग्यां ज्ञानिसुततिं(ति) परमामददात् ।

रेमे तत्रापिसुखी परमोऽनन्तो ननन्द तत्रापि सुखी ।

एवं सर्वाणि हरे रूपाणि श्रीपतेः सुपर्वाणिहरेः ।

राम राम महाबाहो माया ते सुदुरासदा ।

जेत् सवातव वेदापाऽके लोकोदद सादवा ।

देवानां पतयो नित्यं मतं यस्य न जानते(नो मतं यस्य जानते) ।

समस्तदेवजनकवासुदेवपरामृत ।

देवादे देवऽलोकप पूर्णानन्दमहोदधे ।

यो निर्ममेऽशेषपुराणविद्यां यो निर्ममेशे षपुराणविद्याम् ।

अनन्तपारामितविक्रमेश प्रभो रमापारमनन्तपार ।

भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा ।

नैव परः केशवतः परमादरस्मात् समश्च सुकेशवतः(सुखकेशवतः)।

कृष्णकथेयं यमिता (सुश)सुखतीर्थेनोदिताऽनने यं यमिता ।

इति (नारायणनामाव कतीर्थं)नारायणनामा सुखतीर्थपूजितः सुरायणना मा ।