Yamakabharatam/Moola
यमकभारतम् — मूलम्
ध्यायेत् तं(ध्यायेत्) परमानन्दं यन्माता पतिमयदपरमानन्दम् ।
यस्य करालोलं चक्रं कालः परः स हि कराऽलोऽम् ।
यस्य रमा न मनोगं जगृहे विश्वम्भराऽपि न मनोऽगम् ।
परमेषु यदा तेजः परमेषु चकार वासुदेवोऽजः ।
सोऽजनि देवक्यन्ते यस्मादनुकम्पनावदेव क्यन्ते ।
नीतो वसुदेवेन स्वततेन स गोकुलं सुवसुदेवे न(सवसुदेवेन) ।
ववृधे गोकुसमध्याद्यो(यो) देवो विश्वमद्भुताकुलमध्यात् ।
अधुनोच्छकटं लोली पादाङ्गुष्ठेन वातपेशशकटं लोली ।
मुखलालनलोला तन्मुखगं जगदचष्ट सालनलोलातत् ।
तस्य सुशर्माण्यकरो दरिणो गर्गः सदुक्तिकर्माण्यकरोत् ।
तस्य सखा बलनामा ज्येष्ठो भ्राताऽथ यन्निजाबलना मा ।
तेन हतो वातरयस्तृणचक्रो नाम दितिसुतोऽवातरयः ।
सोऽवनिमध्ये रङ्गन् अरिदरयुग् बालरूपमध्येरं गन् ।
तन्माता कोपमिता तमनुससारात्मवादवाकोपमिता(त्मवाकोपमिता) ।
अथ साऽन्तरिताऽमानं विष्णुं विश्वोद्भवं (तदाऽ)सदान्तरितामानम् ।
चक्रे सोऽर्जुननाशं प्राप्नोति च (त)यत्स्मृतिः सदाऽर्जुनना शम् ।
अथ वृन्दावनवासं गोपाश्चक्रुर्जगत्क्षिताऽवनवासम् ।
अहनद् वत्सतनूकं(वत्सतनुकं) योऽपाल्लोकं स्वयत्नवत्सतनूकम्(वत्सतनुकं) ।
सः विभुः श्रीमानहिके ननर्त यस्य श्रमानमा मा न हि के ।
हत्वा धेनुकमूढं बलात् प्रलम्बं च खेट् सधेनुकमूढम् ।
गिरिणा रक्षाऽपि कृता व्रजस्य तेन स्वरक्षरक्षापिकृता ।
रेमे गोपीष्वरिहा स मन्मथाक्रान्तसुन्दरीपीष्वरिहा।
अथ हतयोर्गलिकेशयोः श्वफल्कजप्रापितः पुरीं गलिकेश्योः ।
मृत्नन्(मृद्गन्) गजमुग्रबलं सबऽलो रङ्गं विवेश सृतिमुग्रबऽम् ।
प्रादात् सान्दीपनये मृतपुत्रं ज्ञानदीपसन्दीपनये(सान्दीपनये) ।
जित्वा मागधराजं तोषितमकरोत् सदात्मयोगधराजम् ।
प्रसभं सगजबलस्य क्षत्रस्योच्चैः समगधराजबलस्य ।
हंसो (डिभि)डिभकश्चपलावमुना संसूदितौ यवनकश्च पला ।
सत्याजाम्बवतीर्या भार्या विन्दाद्या भानुसाम्बवतीर्याः ।
यत्परिवारतयेशा जाता देवा नृपात्मजा रतयेशाः ।
येन हिडिम्बबकाद्या रक्षोधीशा निपातिता बबकाद्याः ।
अथ कृष्णावरणे तान् प्राप्तान् राज्ञोऽशृणोत् सदावरणेतान् ।
तानिन्द्रस्थलवासांश्चक्रे कृष्णः परो(पुरो) निजस्थलवासान् ।
वालिवधानुनयाय प्रणयी सख्यं सुसन्दधे नु नयाय ।
मातुः परिभवहान्यै राज्ञा द्युसदामितश्च परिभवहाऽन्यैः(न्यै) ।
नीतो दिवि देववरै रेमे सत्यासमन्वितोऽदेववरैः ।
सुरतरुमापाऽलिमतात् प्रकाशयञ्छक्तिमात्मनः पाळिमतात् ।
पुरमभियायारिदरी दत्वा भद्रां पृथासुतायारिदरी ।
शिवभक्तप्रवराद्यं पुमान् न सेहे गिरीशविप्रवराद्यम्(गिरिशविप्रवराद्यम्) ।
यस्याज्ञाबलसारैः पार्थैर्दिग्भ्यो हृतं धनं बलसारैः ।
अथ पार्थान् क्रतुराजं प्रापयदमरेट् सरुद्रशक्रतुराजम् ।
निहतौ सौभकरूशौ शीतो भातश्च येन तौ भकरूशौ(भाकरूशौ) ।
असृजज्ज्वरमुग्रतमःक्षयप्रदो लीलयाऽधिवरमुग्रतमः ।
यस्यावेशोरुबलान्न्यहनत् पार्थोऽसुरान् प्रजेशोरुबलान्(त्) ।
यस्यावेशात् स बलः प्रचकर्ष पुरं प्रसह्य वेशात् सबलः ।
यद्बलवान् क्रोधवशान्निनाय नाशं वृकोदरः क्रोधवशान् ।
यद्बलभारवहत्वान्नाचलदुरगादिभिः सुभारवहत्वात्(त्वम्) ।
न हि नहुषोऽलं नहितुं धर्मो द्रौणिस्तथेतरो(रे)ऽलं नहितुम् ।
क्षात्रं धर्मं स्ववता गुरुवृत्त्यै केशवाज्ञया च मं (मे/मलं) स्ववता ।
यद्भक्तप्रवरेण प्रोतः स्वस्मिन् स कीचकः प्रवरेण ।
यद्भक्त्याऽनुगृहीतौ पार्थो भीमश्च गोनृपौ नु गृहीतौ(निगृहीतौ)।
यद्भक्त्याऽमितयाऽलं कृष्णा कार्ये विवेश कृष्णाकार्ये ।
यां स्प्रष्टुमिच्छन्तमजातशत्रुं न्यवारयत् स्वस्थमजातशत्रुम् ।
मनसामनसाऽमनसा मनसा यमनन्तमजस्रमवेदनुया ।
सोऽगाद् दूतमुखेन प्रभुणेदं वर्तते यदूतमुखेन ।
गुरुकर्णनदीजानवधीच्चक्षुर्बलेन जनदीजादी ।
यस्य सुनीतिसहायान्न(सुनीतसहायान्न) रिपून् मेनेऽर्जुनः समेतसहा यान् ।
येन जयद्रथमारः पार्थः(पात्रा) शत्रूनवापतद्रथमारः ।
यद्भरितो भरताभः प्रभुरम्भाभावितोऽभिभरताभः ।
यदनुग्रहिपूर्णत्वाद्(यदनुग्रहपूर्णत्वाद्) भीमः सर्वानरीननहिपूर्णत्वात् ।
कृष्णाभीमाप्ततमः शीर्णं येन स्वकीयहृदयमाप्ततमः ।
भीमविपाटितदेहानदर्शयत्(विपातित/निपातित) स्वानरीन् विपाटितदेहान् ।
अथ हरिणा पीतबलं द्रौणेरस्त्रं महारिणाऽपीतबलम् ।
तस्य च रक्षा सुकृता जनार्दनेनेशशेषकेक्षासुकृता ।
ज्ञानं परमं प्रादाद् भीष्मगतः सृतिविमोक्षचरमं प्रादात् ।
तेनावापि सुजातैर्हरिमेधस्तुरगवर्तनेऽपि(तुरगावर्तनेऽपि) सुजातैः ।
तदनु स (सु)पाण्डुतनूजै रेमे क्ष्मां पालयन् सुपाण्डुतनूजैः ।
सुगतिं (पर)चरमामददान्निजयोग्यां ज्ञानिसुततिं(ति) परमामददात् ।
रेमे तत्रापिसुखी परमोऽनन्तो ननन्द तत्रापि सुखी ।
एवं सर्वाणि हरे रूपाणि श्रीपतेः सुपर्वाणिहरेः ।
राम राम महाबाहो माया ते सुदुरासदा ।
जेत् सवातव वेदापाऽके लोकोदद सादवा ।
देवानां पतयो नित्यं मतं यस्य न जानते(नो मतं यस्य जानते) ।
समस्तदेवजनकवासुदेवपरामृत ।
देवादे देवऽलोकप पूर्णानन्दमहोदधे ।
यो निर्ममेऽशेषपुराणविद्यां यो निर्ममेशे षपुराणविद्याम् ।
अनन्तपारामितविक्रमेश प्रभो रमापारमनन्तपार ।
भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा भा ।
नैव परः केशवतः परमादरस्मात् समश्च सुकेशवतः(सुखकेशवतः)।
कृष्णकथेयं यमिता (सुश)सुखतीर्थेनोदिताऽनने यं यमिता ।
इति (नारायणनामाव कतीर्थं)नारायणनामा सुखतीर्थपूजितः सुरायणना मा ।