Yatipranavavakalpa/Moola
यतिप्रणवकल्पः — मूलम्
समिच्चर्वाज्यकान्हुत्वा सम्यक्पुरुषसूक्ततः ।
श्रुत्वा भागवतं शुद्धमाचार्यं शरणं व्रजेत् ।
उच्चारयेत्त्रिशस्तारं दक्षिणे श्रवणे तथा ।
अन्तर्यामीति गायत्री परमात्मेत्यनुक्रमात् ।
कृष्णो रामो नृसिंहश्च वराहो विष्णुरेव च ।
अकारादेस्तथा शान्तातिशान्तान्तस्य देवताः ।
अष्टपत्रे तु हृत्पद्मे मध्ये सूर्येन्दुवह्निगम् ।
उद्यदादित्यसङ्काशं तेजसानुपमं सदा ।
अतिरक्ततलं भास्वन्नखव्रातविभूषितम् वृत्तजङ्घं वृत्तजानुं हस्तिहस्तोरुमीश्वरम्॥ ९॥
महाकटितटाबद्धकाञ्चीपीताम्बरोज्ज्वलम् ।
विशालवक्षसं भ्राजत्कौस्तुभामुक्तकन्धरम् ।
पृथुदीर्घचतुर्बाहुं शङ्खचक्रगदाम्बुजैः ।
पूर्णचन्द्रायुतोद्रिक्तकान्तिमन्मुखपङ्कजम् ।
निःशेषदुःखदमनं नित्यानन्दशुचिस्मितम् ।
अभिन्नानेव सततं तस्माद्विष्णोः परात्मनः ।
एवमुक्त्वा गुरुर्ध्यानं शपथं कारयेत्ततः ।
न चान्यदेवतासाम्यं तदैक्यमथवा हरेः ।
समत्ववादिभिर्वाहं सङ्गच्छेयं कदाचन ।
एवं कृते तु शपथे मस्तके हस्तपङ्कजम् ।
सर्वदुःखादिभिर्मुक्तो नित्यानन्दैकरूपकः ।
भक्तिमांश्चान्यदेवेषु तारतम्यं च संस्मरन् ।
न मुक्तौ विष्णुनैक्यं वा मुक्तानां साम्यमेव वा ।
नित्यशश्च हरेः पूजा जपध्यानसमर्पणम् ।
मध्यमः प्रणवस्योक्तो योवरः स सहस्रकः ।
आत्मानं प्रतिबिम्बत्वे ध्यायन् बिम्बं जनार्दनम् ।
मानसैर्वाथ पुष्पैर्वा प्रणवेन समाहितः ।
शृृणुष्व वैष्णवं शास्त्रं सदा वेदार्थतत्परः ।
इतिहासपुराणं च पञ्चरात्रं तथैव च ।